sobota, 18 sierpnia 2012

Imagin

 Miałam napisać dwa imaginy ale drugi napisze później. (prosze o wyrozumiałość to moj pierwszy imagin) xD troche się zagalopowałam i troche długi ale ok :) ps. Z Harrym


Wybiegasz z płaczem  ze swojego mieszkania, twój narzeczony znowu cię uderzył. Biegnąc wpadasz na Hazze który właśnie przechodził obok. -Przepraszam- schylasz głowę żeby nie zobaczył twoich łez oraz wielkiego siniaka pod twoim okiem. On jednak to zauważył - Wiem że nie powinienem pytać ale co ci się stało- patrzy wyraźnie przejęty. - Nic- rzucasz oschle i oddalasz się od niego - Hej, co z tobą?- dogania cię - Przepraszam, po prostu nie chcę teraz z nikim rozmawiać a już na pewno nie zamierzam zwierzać się obcej osobie - Harry ignoruje twoje słowa - Cała się trzęsiesz - przygląda ci się jeszcze przez chwile gdy wybuchasz -po prostu zabierz mnie stąd daleko, nie chcę tu nigdy więcej wracać- Wskazuje ci na swoje auto - Wsiadaj- gdy już jesteście w środku Styles odzywa się - Dobra, a teraz gadaj co się stało- spogląda na ciebie czekając na odpowiedz - To takie niespawiedliwe ... - mówisz w końcu przez łzy - ja juz tak nie mogę ..chciałam mu pomóc, wmawiałam sobie że po prostu nie jest sobą, że jest chory, że uda nam się przejść przez ten trudny okres razem. Chodziłam razem z nim do klubu AA i zawsze go wspierałam, ale dziś kiedy znowu mi to zrobił, znowu mnie uderzył, ja... zrozumiałam ze nie mogę dłużej tak żyć. - przez resztę drogi Harry nic nie mówi, prowadzi głęboko zamyślony. W końcu dojeżdżacie na miejsce. - Gdzie jesteśmy - pytasz, a on pierwszy raz dzisiaj uśmiecha się do ciebie. - Zobaczysz, chodź- prowadzi cię do pięknej kawiarni. w środku jest dużo ludzi i kilka miejsc wolnych, idziecie do jednego nich. - To moje ulubione miejsce, przychodzę tu zawsze gdy mam jakiś problem- mówi zanim zdążasz zapytać. Przyglądasz mu się chwile badawczo po czym pytasz - po co to robisz? Przecież jesteś Harrym Stylesem, gwiazdą, osobą która jest na tyle zajęta swoim kolorowym życiem że nie powinno jej obchodzić jakaś zwykła osoba z problemami - patrzy na ciebie zdziwiony - Na prawdę masz o mnie takie zdanie? Jestem też człowiekiem i moje życie nie zawsze jest przepełnione tęczą, rozumiem co czujesz- widocznie jest zirytowany - Przepraszam, nie powinnam była tego mówić - W porządku, po prostu przestań patrzeć w przeszlość i ciesz się chwilą bo inaczej nigdy nie bedziesz szczęśliwa - kiwasz głową, a on w odpowiedzi tylko się uśmiecha i wskazuje na menu, odwzajemniasz uśmiesz i odpowiadasz tylko - Dziękuje.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz